82 lata temu 1 września 1939 roku rozpoczął się największy konflikt zbrojny w dziejach świata trwający do 2 września 1945 roku.
Obszar działań wojennych objął Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu, wyspy Oceanii, wszystkie morza i oceany. II wojna światowa rozpoczęła się atakiem Niemiec hitlerowskich na Polskę. 1 września 1939 r. o godzinie 4.40 niemieckie lotnictwo rozpoczęło bombardowanie Wielunia. W jego wyniku zginęło ponad 1200 osób, centrum miasta zniszczone zostało w 90 %. O godzinie 4.45 z pancernika „Schleswig-Holstein” ostrzelana została składnica wojskowa na Westerplatte. Niemcy prowadzili działania zgodnie z planem wojny błyskawicznej. Po siedmiu dniach bohaterskiej obrony Westerplatte prowadzonej pod dowództwem mjra Henryka Sucharskiego polscy żołnierze skapitulowali z powodu braku amunicji i lekarstw. Największą bitwą kampanii wrześniowej była bitwa nad Bzurą trwająca od 9 do 22 września. Warszawa była bombardowana od pierwszych dni wojny i pomimo dużych strat wśród obrońców i wielkich zniszczeń, stolica dzielnie walczyła do 28 września.
Kolejnym aktem agresji na Polskę, była napaść Związku Sowieckiego w dniu 17 września 1939 roku. Wojna obronna w 1939 roku zakończyła się klęską Rzeczypospolitej, ale państwo rozszarpane przez dwóch sąsiadów nie przestało istnieć. Funkcjonowało Polskie Państwo Podziemne. Każdego dnia i na wszystkich frontach II wojny światowej Polacy podejmowali heroiczną walką z okupantem.
Głównymi stronami konfliktu II wojny światowej były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 61 państw, a w różnej formie zaangażowało się w konflikt ponad 1 miliard 700 milionów ludzi. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi. Ofiarami była głównie ludność cywilna. II wojna światowa to śmierć 60 milionów ludzi, w tym ponad 6 milionów Polaków, to niemieckie obozy koncentracyjne i Holocaust, to także bestialstwo wobec ludności cywilnej, masowe egzekucje oraz bombardowania. Wiele milionów ludzi zostało deportowanych lub przymusowo wysiedlonych. W wyniku działań wojennych nastąpiły ogromne straty materialne i zniszczenia. Największe poniosła Polska – 38 procent wartości majątku narodowego.
Co roku 1 września Polacy oddają hołd poległym i pomordowanym w okresie II wojny światowej. Kolejne pokolenia Polaków pamiętają o krwawej ofierze swoich bohaterów, którzy walczyli o wolną i niepodległą ojczyznę.
Historia pacyfikacji wsi Wolica
"W dniu 26 maja 1944 roku, przed świtem, do Wolicy wjechało ponad 10 samochodów i kilka motocykli z żandarmerią. Na odgłos syreny wielu strażaków stawiło się przed remizę, nie wiedząc, że jest to dla nich ostatnia zbiórka w życiu. Następnie z domów wyciągano mieszkańców i gromadzono u sołtysa, gdzie dokonywano sprawdzenia tożsamości i porównywania z posiadaną listą sporządzoną w oparciu o zeznania od wcześniej aresztowanych, wymuszonych w czasie tortur, bądź zdradę miejscowego szpicla. Wśród aresztowanych był Aleksander Pierzak, jeden z pierwszych organizatorów ruchu oporu, a także ówczesny kierownik działu w zakładach wapienniczych, gdzie przechowywano broń i amunicję. Prowadzony obok torów rzucił się pod nadjeżdżający pociąg. Szczątki jego ciała zebrała rodzina. Osoby aresztowane pod silną eskortą odwieziono na Gestapo w Kielcach, skąd wróciło 5 osób z 38 aresztowanych w czasie tej akcji. Według niesprawdzonych informacji część zamordowano w Kielcach, a pozostałych wysłano do obozów koncentracyjnych. Zaledwie kilka osób przeżyło obozy i wróciło po wojnie. Dowódca placówki Jan Sieradza „Żbik” zginął w czasie wkraczania Armii Czerwonej w dniu 13 stycznia 1945 roku. Straty ludzkie tej i okolicznych wsi dopełnił pożar stodół jesienią 1944 roku, wynikły z nieznanych przyczyn w obozie pracy przymusowej w Brzegach, gdzie żywcem zostali spaleni mieszkańcy z Wolicy i Ostrowa. Łącznie w Wolicy w czasie okupacji zginęło 50 osób. Hołd i cześć ich pamięci." (źródło: www.checiny.pl)
Lidia Pierzak